Lopen is … spannend !

s2r

donderdag 22/06/2017 : 60 min spanning

18u50 : Lise, Nick en ikzelf komen toe op de dijk op Mariakerke voor de 5000 meter test van onze Start-2-Run-ladies.  Iedereen blijkt al post te zijn.  De dames moeten individueel van Mariakerke naar het Casino van Oostende lopen en terug.  Nick staat aan het Casino, Lise halfweg en ik aan de start.

19u00 : Niet alleen onze dames voelen een zeker spanning, ook de coaches hebben er wat last van.  Nog even een korte briefing en de eerste kan vertrekken.

19u05 : Claire start als eerste.  Elke minuut start er iemand.

19u15 : Valerie vertrekt als laatste.  Ze zijn alle 12 onderweg nu.  sms van Nick : “spannend”

19u20 : de supporters en Kathy van de Sportdienst zijn ondertussen aan de start/finish aangekomen.  De koude, strakke wind op de dijk maakt het terugkeren lastiger.

19u22 : sms van Nick : “Stefanie en Claire samen nu gepasseerd”.  Yes, de eerste dames zijn al halfweg

19u30 : aan de finish beginnen we reikhalzend (en bibberend ondertussen) uit te kijken naar de eerste loopsters.  Nog niemand te zien…

19u38 : Jaaa ! Daar komt de eerste Dame in zicht op het Mariakerkeplein.

19u40 : met getoeter, gejoel en applaus overschrijdt Stefanie met een mega-grote glimlach de finishlijn.  Emotioneel momentje voor de coach…

19u50 : alle Dames bereikten makkelijk al lopend en al glimlachend de 5000 meter-lijn.  De cava wordt geopend, de certificaten uitgedeeld en de kussen in ontvangst genomen.  Schitterend moment.  Na tien weken training zetten deze Dames een topprestatie neer.  Dit geeft superveel voldoening en is zeker nu al één van mijn loop-hoogtepunten van het jaar.

maandag 26/06/2017 : 10 minuten spanning

Vanavond heb ik gelopen in Vloethemveld, een bos, tussen Zedelgem en Snellegem gelegen.  Plots kippenvel, wanneer ik met veel lawaai iets hoor wegrennen rechts van het pad waar ik loop.  Een everzwijn ? Al snel stel ik mezelf gerust dat het geen everzwijn zal zijn, maar een windvlaag of zo.  Ik speur op de grond naar sporen van everzwijnen, maar er is niets te zien.  Hahaha, een everzwijn, Fré toch ! Dan links van de weg weer geruis in het struikgewas en ik zie een everzwijn weglopen, dieper het bos in.  Onmiddellijk bereik ik mijn maximale hartslag en loop ik zo snel ik kan het bos weer uit.  Amai, echt geschrokken !

Gerelateerde afbeelding

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s