995x Dankuwel

thankyou4

Na 4 maanden ’50 MarathonS’ werd al 995 euro gestort op het rekeningnummer van de MS-Liga Vlaanderen met de mededeling ’50 MarathonS’.  Ik wil alle sponsors nogmaals bedanken voor hun bijdrage.  Vergeet de mededeling ’50 MarathonS’ niet te vermelden, anders wordt jouw bijdrage niet gelinkt aan de actie.   Ik krijg enkel de namen door van wie voor mijn actie stortte.  Dus ontving je van mij nog geen persoonlijke bedanking, ben je waarschijnlijk de mededeling vergeten.  Laat mij dan zeker iets weten !

Dank ook aan Danny Lingier voor de mooie artikels in De Weekbode en Het Nieuwsblad over ’50 MarathonS’.

Heb je nog niet gesponsord ? Doe het nog en doe het niet voor mij, maar voor Eva, Lonneke, Paulien, Reni, … en vele anderen.  Elke euro is welkom en gaat rechtstreeks naar MS-Liga Vlaanderen.

50c

“Nu kan ik ook huilen. Want ik ben bang,  Ik ben woest. laaiend ben ik op deze ziekte. Ik ben onmachtig, ik zou willen ruilen met haar zodat zij een normaal leven kan leiden. Ik stel mijzelf vragen als: waarom krijgt zij dit? Alsof ik het iemand anders zou toewensen…ja, zolang zij het maar niet heeft. Zo diep zinkt een mens als je kind chronisch ziek wordt.” (Eva, moeder van een dochter met MS)

“Toen ik Paul leerde kennen was ik gezond. Ik sportte. Danste. Reisde de wereld rond. We leefden er op los. Hij genoot van mijn energie en onafhankelijkheid. Inmiddels legt hij mij op bed. Helpt mij met douchen. Leegt mijn stomazakje en katheter. Mensen zeggen dat dat liefde is. Misschien is dat zo maar zo voelt het niet. Ik ben afhankelijk. Als hij het niet doet, doet niemand het. Dat weet hij ook. Van gelijkwaardige liefdespartner is hij mijn maatje geworden. Daarna mijn verzorger. De MS heeft niet alleen mij maar ook onze relatie verwoest. Intimiteit is er niet meer.” (Lonneke, MS-patiënt)

“Moe, was ik in december, moe, moe, moe. Zoals alleen iemand met MS moe kan zijn en  zoals alleen iemand met MS kan begrijpen. ‘Gewone’ mensen hebben dat niet, van dat moe zijn tot op het bot! Plus nóg dieper, in het kwadraat.” (Paulien, MS-patiënt)

“Ik heb gemerkt dat het erg belangrijk is om open te communiceren. Alleen jij weet hoe je je voelt en wat je wel en niet aankan, dus praat daar over. Dan begrijpen de mensen in je omgeving je situatie beter. Stel je eigen grenzen.  MS is een ziekte die vaak niet is te zien, zeker niet in het beginstadium. Een gebroken been is makkelijker uit te leggen dan moeheid.  Ik lach veel, dus in die twee uur dat ik op school was, zag ik er niet moe of ziek uit. Niet iedereen begreep dat. Het is daarom van belang om iemand binnen de school te vinden, met wie je regelmatig praat en die als spreekbuis kan fungeren naar de leraren.” (bij Reni werd MS vastgesteld op haar 17e)

 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s