Top 5 van de Marathons… die ik niet liep

amanda

5. Antwerp Marathon 2007 

‘Toen ik klein was’ droomde ik ervan voor mijn 30e een Marathon te lopen.  Na het zien van de canvas-serie “Marathon” en door de vele artikels erover, besluit ik in oktober 2006 er werk van te maken.  Aan de hand van het loopboek van Paul Van den Bosch (nog steeds mijn leidraad) bouw ik op naar de Antwerp Marathon in april van het volgende jaar.

Elke week ben ik ook trouw op post in Leffinge als délégué van de zaalvoetbalploeg ZVC Edgar.  Tien dagen voor mijn Marathon blijken er onvoldoende spelers te zijn voor de match tegen ‘de Jasons’.  Maar als de nood het hoogst is, is de délégué nabij.  In een duel met de enige vrouwelijke speler van de tegenstander, raak ik echter geblesseerd en mag ik een kruis mag maken over mijn marathon tien dagen later.

Een jaar later slaag ik er in Antwerpen in mijn 1e Marathon te lopen, als 30-jarige.  Een onvergetelijke datum voor mij : 20 april 2008.

4. In Flanders Fields Marathon 2012

Eind augustus 2012 blijkt de man, waar mijn moeder dan al geruime tijd mee samen leeft, een leugenaar en fantast.  Op een heel pijnlijk moment blijkt dat hij zowel mijn ma als de hele familie een geweldige reeks leugens op de mouw gespeld te hebben.  Ongelooflijk boos ben ik op dat Pateetje.  Maar ook op mezelf ben ik boos, dat ik in zijn web van leugens gelopen ben.

’s Avonds kan ik dagenlang (of beter nachtenlang) de slaap niet vatten.  Zelfs lopen helpt niet om mijn hoofd vrij te maken.  Zo gebeurt het dat ik in Dwars door de Nieuwe Koerswijk, een wedstrijd van 9km, in de derde ronde de man met de hamer tegenkom.  Drie dagen later, de dag voor de Marathon, besluit ik niet te starten in Nieuwpoort.  Ik ben er mentaal niet klaar voor en lichamelijk ook niet, door slaaptekort.

Eén van mijn verstandigste loopbeslissingen.

3. Maasmarathon 2015 

Exact een maand eerder, in april, liep ik in Zwalm op een toch geaccidenteerd parcours naar een hele mooie 3u04 op de Marathon.  Na een maandje bijtrainen, was ik helemaal klaar om in Visé nog eens het beste van mezelf te geven.  We boekten een B&B voor de vrijdagavond, zodat ik zaterdag perfect uitgerust aan de start kon staan.

Jammer genoeg bleek ik mij van dag vergist te hebben.  De wedstrijd vond niet plaats op zaterdag, maar op zondag.  Jammer genoeg hadden we op zondag al een andere afspraak, die we niet meer konden annuleren.  Dus in de plaats van een Maasmarathon, werd het een Maasmechelen-Village-Marathon op zaterdag.

Een goede les : check telkens de datum van de wedstrijd 😉

2. de West-Vleterentocht 2009

In KSA Oostende onstond, onder impuls van onze Proost, de West-Vleterentocht.  Op vrijdagavond rond 22u vertrokken we aan Abdij Ten Putte in Gistel en wandelden we de hele nacht.  ’s Ochtends kwamen we dan aan bij de Sint-Sixtus-abdij in West-Vleteren, waar de mis bijwoonden en na het ontbijt een Trappistje dronken.  Telkens hele mooie nachten.

Later wandelde ik nog één keer van Gistel naar West-Vleteren bij nachte, samen met een aantal ex-KSA-leiders (Wouter, Klaas, Ellen en Dominique, als ik niemand vergeet…).

Voor mij was dit de laatste keer, maar hoeft het zeker niet de laatste keer te blijven.

1. Nacht van West-Vlaanderen 2016

Na mijn onzacht contact met de muur einde 2015 bleef ik maanden op de sukkel met mijn knie.  Rusten, herbeginnen, inspuitingen, opnieuw rust, opnieuw herbeginnen, pijn de volgende dag.  Toch bleef ik bij beter weten in trainen en geloven dat ik half juni iedereen (inclusief mezelf) zou verbazen met deelname aan de Marathon in Torhout.

Opgave in de Vuurtorenloop twee weken voor de Marathon drukte mij me de neus op de feiten : een Marathon lopen had totaal geen zin, ik moest naar een specialist en mijn knie eerst laten genezen.

Toch trok ik naar Torhout.  Supporteren voor onze 15 Vastgoedbox’ers, die wel aan de start stonden, waarvan 6 voor de Marathon-afstand.  Samen met Ellen en Kerlijn deden we met de fiets verscheidene punten op het parcours aan, om hun mannen hun eerste Marathon tot een goed einde te zien brengen.  De laatste ronde had ik de eer en het genoegen met Amanda te mogen afleggen (ik weliswaar op de fiets).  Zij werd 4e Dame en ik genoot ongelooflijk mee.  Ooit zouden we samen een Marathon lopen… afspraak over 13 dagen in Rotterdam, Amanda 😉

Ook Laurent, Brenda en debutanten Wouter en Thomas brachten deze Marathon tot een goed einde.  Ik keerde gelukkig terug naar huis.

woutpong

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s