Junkie

aaltertrial

Op 12 november 2016, dag op dag één jaar voor mijn 50e Marathon in Athene stond mijn Marathonteller nog op 39.  Ik moest dus een zekere inhaalbeweging maken.  Ik maakte een plan op : 3 Marathons voor het einde van het jaar en dan zes maanden elke maand één Marathon.  Zo sta ik op 48 eind juni. 

De eerste drie eind vorig jaar volgden elkaar vlot op, maar daarna was er vijf weken tot ik afgelopen zaterdag in Aalter nr. 43 kon aanpakken.  Je zou denken dat het Marathonlopen een gewoonte wordt of een opdracht, maar integendeel.  De laatste dagen was ik aan het aftellen als een kind naar 6 december.

zin om te lopen… zin om te lopen… zin om te lopen…

Zoveel zin om na 35 dagen een Marathon te lopen ! Het schitterende parcours, de  ideale weersomstandigheden en perfecte organisatie deden mij vooraf al watertanden.  Ik kon de avond voordien met moeite de slaap vatten van opwinding.

De wedstrijd verliep beter dan ik had kunnen dromen.  Ik genoot de volledige 43,3km (al is dat blijkbaar op foto niet te zien 😉 ) en kon voor de 2e keer in de Top 10 finishen in een Marathon.  Maar wat denkt een mens dan als hij voldaan thuiskomt ? ‘Ik heb zin om te lopen…’   Dan besef je dat je een probleem hebt… een verslaving.  Ik ben sterk geweest, heb de drang weerstaan en heb genoten van een de door mijn petekind gepersonaliseerde Chimay.

Zondagochtend al om 5u wakker… zin om te lopen…  blijven liggen tot 6u30… nog donker… kan nog niet lopen… 7u30 loopschoenen aan en naar het Plaisirbos en op terugweg langs de bakker…

Junkie.

Fré.

(3 weken tot mijn volgende Marathonshot)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s